Τα θηλώματα είναι καλοήθεις αναπτύξεις στην επιφάνεια του δέρματος που προκαλούνται από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων. Εξωτερικά, αυτές οι δομές μοιάζουν με τυφλοπόντικες, αλλά διαφέρουν ως προς τη φύση της προέλευσής τους και στο σχήμα τους. Τα θηλώματα είναι πάντα κυρτά και προεξέχουν πάνω από το ανθρώπινο δέρμα σε περίεργα πόδια. Αυτός ο ιός μεταδίδεται με τη μέθοδο της επαφής - μέσω μικρορωγμών και τραυμάτων στο δέρμα, σεξουαλικά, στη μήτρα από τη μητέρα στο έμβρυο. Τα θηλώματα μπορεί να σχηματιστούν σε περιοχές του δέρματος όπου εμφανίζεται συχνά τριβή (για παράδειγμα, ρούχα), σε πτυχές. Συχνή αιτία εμφάνισής τους είναι οι ορμονικές αλλαγές (κύηση, εμμηνόπαυση), περίοδοι μειωμένης ανοσίας (μετά από ηλιοθεραπεία, ασθένεια κ.λπ.).
Εξωτερικά, τα θηλώματα μπορεί να είναι είτε πολύ μικρά είτε μεγαλύτερα από μερικά εκατοστά και να έχουν λευκό ή καφέ χρώμα. Εμφανίζονται παντού, αλλά πιο συχνά βρίσκονται στους γλουτούς, στο πρόσωπο, στις μασχάλες, στα γεννητικά όργανα ή στον λαιμό.
Ο ιός των θηλωμάτων υπάρχει συνεχώς στο ανθρώπινο αίμα και δεν μπορεί να εξαλειφθεί ή να αντιμετωπιστεί. Σε ορισμένες από τις περιπτώσεις που αναφέρθηκαν παραπάνω, μπορεί να γίνει πιο ενεργό, οδηγώντας στη δημιουργία νέων σχηματισμών. Και παρόλο που η φύση τους δεν είναι ογκογόνος, όταν εμφανίζεται ένα θηλώμα, τα θηλώματα της κόρης συχνά αρχίζουν να αναπτύσσονται γύρω από αυτό, επομένως τέτοια νεοπλάσματα πρέπει συχνότερα να αφαιρούνται.
Λόγοι για την αφαίρεση των θηλωμάτων
Αυτοί οι σχηματισμοί του δέρματος δεν είναι επώδυνοι, αλλά οι ειδικοί συνιστούν την αφαίρεσή τους. Ο λόγος για τέτοιες συστάσεις είναι η συχνή βλάβη των θηλωμάτων σε όλη τη ζωή (για παράδειγμα, μέσω των ρούχων), η οποία οδηγεί στο σχηματισμό πληγής μέσω της οποίας διεισδύουν πολλοί μικροοργανισμοί στο σώμα, οδηγώντας σε διάφορες δυσάρεστες συνέπειες - από ουλές κατά την περίοδο επούλωσης έως φλεγμονή των λεμφαδένων (λεμφαδενίτιδα).
Εάν σκιστεί ένα θηλώμα, πρέπει να αντιμετωπιστεί με υπεροξείδιο του υδρογόνου, να καλυφθεί με μια αποστειρωμένη γάζα και να μεταφερθεί στην κλινική για να αφαιρεθούν τα υπολείμματα. Η αφαίρεση συνιστάται επίσης επειδή ορισμένοι τύποι ιών των ανθρωπίνων θηλωμάτων μπορούν να μετατρέψουν τον όγκο σε κακοήθη όγκο. Αυτό είναι σπάνιο, αλλά συμβαίνει.
Επομένως, σε κάθε περίπτωση νεοπλάσματος πρέπει να προσδιορίζεται ο τύπος του ιού που το προκάλεσε. Μετά τις εξετάσεις, ο γιατρός καθαρίζει το δέρμα και συνταγογραφεί ανοσοτροποποιητική θεραπεία.
Οι σύγχρονες κλινικές προσφέρουν πολλές μεθόδους για ανώδυνη και γρήγορη αφαίρεση τέτοιων όγκων. Όπως ήδη αναφέρθηκε, είναι αδύνατο να εξαλειφθεί πλήρως ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων από το αίμα, αλλά είναι δυνατό να μειωθεί η δραστηριότητά του χρησιμοποιώντας φάρμακα. Για να επιτευχθεί αυτό, οι ανοσολόγοι συνταγογραφούν ειδικά φαρμακευτική θεραπεία για την ενίσχυση της ανοσίας.
Μέθοδοι αφαίρεσης και θεραπεία με λέιζερ
Συνολικά, υπάρχουν τέσσερις κύριες μέθοδοι αφαίρεσης τέτοιων όγκων στη σύγχρονη ιατρική. Αυτά περιλαμβάνουν:
- μια χειρουργική μέθοδος κατά την οποία το θήλωμα κόβεται με ένα συνηθισμένο νυστέρι.
- Μέθοδος λέιζερ, η οποία έχει πολλά πλεονεκτήματα σε σχέση με την παραδοσιακή χειρουργική, αφού με τη βοήθεια λέιζερ ένας όγκος μπορεί να αφαιρεθεί σε οποιοδήποτε βάθος χωρίς ουλές και αίμα.
- Μέθοδος διαθερμοπηξίας, κατά την οποία ένας όγκος στην επιφάνεια του δέρματος καίγεται με χρήση ηλεκτρισμού.
- Τεχνική κρυοθεραπείας κατά την οποία οι σχηματισμοί εξαλείφονται χρησιμοποιώντας υγρό άζωτο ή ανθρακικό οξύ.
Κάθε ασθενής μπορεί να επιλέξει ανεξάρτητα μια μέθοδο αφαίρεσης θηλωμάτων. Ωστόσο, στη σύγχρονη ιατρική, η αφαίρεση με λέιζερ χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο. Η δέσμη λέιζερ είναι εξαιρετικά ακριβής και δρα στον όγκο χωρίς να υπερβαίνει τα πραγματικά όριά του και χωρίς να τραυματίζει το παρακείμενο υγιές δέρμα.
Επιπλέον, κατά τη διαδικασία αφαίρεσης, το λέιζερ είναι ταυτόχρονα σε θέση να απολυμαίνει την πληγή, μειώνοντας τον κίνδυνο μόλυνσης. Με την αφαίρεση των θηλωμάτων με λέιζερ, η πληγή επουλώνεται πολύ γρήγορα. Μετά την αφαίρεση, δεν παραμένουν ουλές στο δέρμα, η πληγή καλύπτεται με ξηρό δέρμα, το οποίο εξαφανίζεται μετά από λίγες ημέρες και μετά από ένα μήνα το χρώμα του δέρματος κάτω από το προηγούμενο θηλώμα αντιστοιχεί πλήρως στο χρώμα του περιβάλλοντος δέρματος.
Κρυοθεραπεία θηλωμάτων
Στην κρυοθεραπεία ή στην κρυοκαταστροφή των όγκων καταστρέφονται με κατάψυξη με υγρό άζωτο. Η χρήση αυτής της μεθόδου συνιστάται για πολλά μεγάλα θηλώματα.
Οι ειδικοί τοποθετούν μια μεταλλική άκρη στον όγκο και μέσα σε ένα δευτερόλεπτο καταψύχεται με υγρό άζωτο.
Σε αυτό το σημείο εμφανίζεται ερυθρότητα του δέρματος, μέσα σε μια εβδομάδα το δέρμα απορρίπτει το παγωμένο νεκρό μέρος και η πληγή επουλώνεται πλήρως και επουλώνεται.
Ο ασθενής δεν αισθάνεται επώδυνες αισθήσεις κατά τη διάρκεια της κρυοθεραπείας. Μόνο μια ελαφριά αίσθηση κρύου είναι δυνατή κατά τη διάρκεια της επέμβασης. Ακόμη και μετά το υγρό άζωτο δεν μένουν ουλές και αποκλείεται η εμφάνιση μολυσματικών ασθενειών.
Σπίτι και λαϊκές μέθοδοι
Μερικές φορές οι άνθρωποι δεν θέλουν να πάνε στο νοσοκομείο και προσπαθούν να αφαιρέσουν οι ίδιοι τα θηλώματα στο σπίτι. Αυτός δεν είναι ο καλύτερος τρόπος για να απαλλαγείτε από όγκους, ειδικά εάν το θηλώμα εντοπίζεται στην περιοχή των γεννητικών οργάνων, στο πρόσωπο ή στον λαιμό.
Υπάρχουν όμως και οικιακές μέθοδοι για την αφαίρεση των θηλωμάτων:
- μολύβι λάπις?
- φικαρία;
- διάλυμα υπερμαγγανικού καλίου.
- βότανα και φυτά.
Χρησιμοποιώντας ένα μολύβι λάπις που περιέχει νιτρικό άργυρο, μπορείτε να καυτηριάζετε τον σχηματισμό και την υποκείμενη πληγή. Συνιστάται η εφαρμογή αυτού του προϊόντος επιλεκτικά και καθημερινά για ένα μήνα. Μεταξύ των αρνητικών πτυχών της μεθόδου αφαίρεσης σχηματισμών με μολύβι λάπις, οι ειδικοί σημειώνουν ότι μπορεί να προκαλέσει εγκαύματα και ουλές στο δέρμα.
Η δεύτερη σπιτική θεραπεία για την αφαίρεση των θηλωμάτων είναι ο χυμός ή η σκόνη σελαντίνης. Οι κύριες ιδιότητές του είναι η αντιμικροβιακή και αντιική δράση στο σημείο της θεραπείας.
Εάν στάζεις χυμό φελαντίνας στο νέο φυτό κάθε μέρα, θα καεί εντελώς μέσα σε μια εβδομάδα. Η αρνητική πλευρά αυτής της διαδικασίας είναι επίσης ο υψηλός κίνδυνος εγκαυμάτων.
Η τελευταία αποτελεσματική μέθοδος αφαίρεσης από το σπίτι είναι η χρήση ενός διαλύματος υπερμαγγανικού καλίου ως λοσιόν στην πληγείσα περιοχή. Το μεγαλύτερο μειονέκτημα αυτής της μεθόδου είναι η διάρκεια της διαδικασίας - μπορεί να περάσει περισσότερο από ένας μήνας από την έναρξη της διαδικασίας μέχρι να εξαφανιστεί τελείως το θηλώμα.
Οι λαϊκές θεραπείες αφαιρούν τα θηλώματα χρησιμοποιώντας διάφορα φυτά που έχουν αποδειχθεί ότι έχουν αντιικές ιδιότητες. Από φυτά παρασκευάζονται αφεψήματα ή χυλοί, τα οποία στη συνέχεια εφαρμόζονται στην βλάβη. Αυτά τα φυτά περιλαμβάνουν:
- σκόρδο?
- Χρένο;
- Mugwort.
Οι λαϊκές θεραπείες μπορούν να μειώσουν τα θηλώματα, αλλά ο ιός του ανθρώπινου θηλώματος παραμένει ενεργός και για την εξάλειψή του απαιτούνται ανοσοδιεγερτικά φάρμακα, τα οποία μπορούν να συνταγογραφηθούν μόνο από γιατρό.
Οι παραδοσιακοί θεραπευτές συνιστούν να τρίβετε τους σχηματισμούς με σκόρδο πολλές φορές την ημέρα μέχρι να εξαφανιστούν μόνοι τους.
Το δεύτερο φάρμακο κατά ενός τέτοιου ιού είναι η εσωτερική χρήση ενός χυλού που αποτελείται από ίσα μέρη τριμμένου χρένου και μελιού. Εάν ο ασθενής πάρει 1 κουταλιά της σούπας από αυτό το φάρμακο δύο φορές την ημέρα, θα πρέπει να χάσει όλα τα θηλώματα μέσα σε ένα μήνα.
Εάν αντιμετωπίζετε προβλήματα με το γαστρεντερικό σωλήνα, αυτή η τεχνική πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή, καθώς το χρένο έχει πολύ επιθετική επίδραση στους βλεννογόνους.
Μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε λοσιόν αψιθιάς για την εξάλειψη των όγκων. Συνιστάται η εφαρμογή στο σημείο της θεραπείας 2-3 φορές την ημέρα για 2-3 εβδομάδες.
Οι γιατροί συνιστούν να διεξάγετε όλες τις διαδικασίες αφαίρεσης όγκου στο σπίτι πολύ προσεκτικά, καθώς το λεπτό και λεπτό δέρμα καταστρέφεται πιο εύκολα παρά αποκαθίσταται αργότερα.
Σε μέρη όπου το δέρμα απαιτεί προσεκτική φροντίδα, οι ειδικοί δεν συνιστούν να ενεργήσετε μόνοι σας, αλλά σας προτρέπουν να αναζητήσετε ιατρική βοήθεια.