Τι είναι το θηλώμα ή η θηλωμάτωση; Το θηλώμα είναι μια ανάπτυξη στην επιφάνεια του δέρματος που προκαλείται από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV). Στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι ακίνδυνα, δεν είναι πολύ τρομακτικά και δεν αποτελούν σοβαρή απειλή για τη ζωή.
Αυτοί οι σχηματισμοί μπορούν να εμφανιστούν σε διάφορα μέρη του σώματος (στήθος, μηροί, πηγούνι, λαιμός, πρόσωπο, μάγουλα, κεφάλι, κοιλιά, αφαλός και πλάτη) και είναι πολύ λιγότερο συχνοί στους βλεννογόνους. Ταυτόχρονα, παρά τη φαινομενικά αβλαβή φύση αυτών των αυξήσεων, ο κίνδυνος μετατροπής σε κακοήθεις κόμβους δεν πρέπει ποτέ να αποκλειστεί.
Είδη και τύποι
Ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων περιλαμβάνει περισσότερα από 600 είδη στελεχών (καλλιέργεια μικροοργανισμών συγκεκριμένου τύπου, που λαμβάνεται από μια συγκεκριμένη πηγή και έχει χαρακτηριστικές ιδιότητες), υπό την επίδραση των οποίων εμφανίζεται ο σχηματισμός διαφόρων κατηγοριών θηλωμάτων.
Στην ιατρική πρακτική, συνηθίζεται να χωρίζονται οι τύποι και οι τύποι των θηλωμάτων ανάλογα με την προέλευση, την εμφάνιση, τον ρυθμό ανάπτυξης και τον εντοπισμό τους. Ορισμένες θηλωματώδεις αναπτύξεις εμφανίζονται στη στοματική κοιλότητα, τον κόλπο, το πέος και την περιοχή της ουροδόχου κύστης.
Σημαντικό: Η αναγνώριση της ταξινόμησης των θηλωμάτων είναι απαραίτητη για την επιλογή της κατάλληλης μεθόδου θεραπείας και την ανάλυση της πιθανής εξέλιξης του θηλώματος σε κακοήθη νεόπλασμα.
Ποιοι τύποι θηλωμάτων υπάρχουν λοιπόν:
- απλά (χυδαία) κονδυλώματα. Τις περισσότερες φορές, η εμφάνισή τους προκαλείται από την ανάπτυξη μικτών τύπων HPV (26, 27, 28, 29, 41, 63, 77). Αυτός ο τύπος θηλώματος ανήκει στην ομάδα των καλοήθων? Ο σχηματισμός του συνοδεύεται από αίσθημα καύσου και τσιμπήματος στο σημείο όπου αργότερα εμφανίζεται μια σφαιρική ανάπτυξη. Σταδιακά, το θηλώμα αποκτά ξηρή, κερατινοποιημένη, ανώμαλη επιφάνεια και γίνεται πιο σκούρο χρώμα. Το μέγεθος ενός απλού κονδυλώματος είναι μεταξύ ενός χιλιοστού και ενός εκατοστού. Η κυρίαρχη θέση ενός τέτοιου θηλώματος στους ενήλικες είναι τα χέρια, η περιοχή των δακτύλων και ο μεσοδακτύλιος χώρος, καθώς και το εξωτερικό των παλάμων. Αυτή η παραλλαγή μπορεί επίσης να παρατηρηθεί σε παιδιά στα γόνατα και στα χέρια. Τα χυδαία θηλώματα χωρίζονται σε μεμονωμένα και πολλαπλά θηλώματα (ένα επιπλέον αναπτύσσεται δίπλα στο κύριο θηλώμα). Ο ιός που προκαλεί τα κονδυλώματα μεταδίδεται μέσω της οικιακής επαφής. Ο επιπολασμός είναι 70%.
- Πελματιαία κονδυλώματα. Αυξήσεις με τη μορφή θηλωμάτων στα πόδια και στο ίδιο το πόδι σε άτομα που έχουν μολυνθεί από τον πρώτο, δεύτερο και τρίτο τύπο HPV. Πολύ συχνά συγχέονται με κάλους, αλλά μια σειρά από χαρακτηριστικά σημάδια υποδηλώνουν αυτόν τον τύπο θηλώματος. Συγκεκριμένα, λεία επιφάνεια, παρουσία πόνου κατά το πάτημα του θηλώματος όταν φοράτε στενά παπούτσια, σχηματισμός μικρών φυσαλίδων γύρω από το θήλωμα, οι οποίες αργότερα μετατρέπονται σε «μωσαϊκό θηλωμάτωση». Ο επιπολασμός είναι 30%.
- επίπεδες μυρμηγκιές. Αυτός ο τύπος θηλωμάτων προεξέχει ελαφρά στο δέρμα (2 mm) ή υποδόρια, έχει σχήμα επιμήκους κύκλου και εντοπίζεται στις περιοχές του προσώπου και της ρινίτιδας, στην περιοχή του θώρακα, καθώς και στα χείλη. Στις γυναίκες, τα επίπεδα θηλώματα εμφανίζονται στο ηβικό οστό και στην περιοχή του λαιμού. Τις περισσότερες φορές, αυτά τα θηλώματα είναι λευκά, στο χρώμα της σάρκας και μόνο περιστασιακά παίρνουν σκούρο χρώμα. Εάν η ανάπτυξη καταστραφεί, υπάρχει κίνδυνος να εξελιχθεί σε καρκίνο, ειδικά εάν αναπτυχθεί ένα πλακώδες θηλώμα παράλληλα με την υπερκεράτωση (η διαδικασία πάχυνσης της επιδερμικής στιβάδας). Ο επιπολασμός είναι 4%.
- νηματώδη θηλώματα (ακροχορδές). Αυτός ο τύπος προκαλείται από τον δεύτερο και τον έβδομο τύπο του ιού των ανθρωπίνων θηλωμάτων. Αναπτύσσεται σε στενό μίσχο και έχει μακρύ σχήμα. Κατά την αρχική του βλάστηση, το θηλώμα μοιάζει με ένα μικρό εξόγκωμα, το οποίο καθώς αναπτύσσεται αρχίζει να γέρνει προς τα κάτω και αισθάνεται απαλό και μερικές φορές υδαρές στην αφή. Η εμφάνιση που μοιάζει με νήματα επηρεάζει άτομα άνω των 40 ετών, άνδρες και γυναίκες. Τοποθεσία: πάνω μέρος των βλεφάρων, λαιμός, μασχάλες, μαστικοί αδένες, βουβωνική χώρα.
- Μυτερά θηλώματα ή (κονδυλώματα). Θηλώδεις αναπτύξεις που αναπτύσσονται είτε μεμονωμένα είτε σε πολλαπλά κομμάτια. Κατά τη διαδικασία ανάπτυξης, τέτοια θηλώματα συγχωνεύονται, η επιφάνεια γίνεται τραχιά και το χρώμα κυμαίνεται από μπεζ έως ροζ. Ανάπτυξη σε σχήμα χτενιού. Τα κονδυλώματα προκαλούνται από σεξουαλικά μεταδιδόμενους τύπους HPV. Εντοπίζονται στην περιπρωκτική περιοχή (πρωκτός), στη βουβωνική χώρα, ανάμεσα στα πόδια, την ουρήθρα, τον κόλπο, τον αιδοίο (αιθουσαία θηλωμάτωση), τον τράχηλο και το έσω μηρό. Αναπτύσσονται πολύ γρήγορα - η ταχύτητα της σύνδεσης και η έκταση της διασποράς τους είναι έως και τρεις ημέρες. Ένας τύπος κονδυλώματος είναι οι βλατιδώδεις φλύκταινες, οι οποίες έχουν λείο, στρογγυλό σχήμα.
- Βασικοκυτταρικά θηλώματα. Ένας σχηματισμός καλοήθους προέλευσης που δεν έχει τις ιδιότητες να αναπτυχθεί και να εκφυλιστεί σε κακοήθη νεόπλασμα. Διαγιγνώσκεται κυρίως σε ηλικιωμένους.
- Χοριοειδές θηλώμα. Νευροεπιθηλιακό καλοήθη νεόπλασμα που αναπτύσσεται από τον ιστό των χοριοειδών πλέγματος του εγκεφάλου.
Εκτός από τις παρατιθέμενες ποικιλίες, τα θηλώματα χωρίζονται σε τύπους που αξιολογούνται με βάση τον βαθμό κινδύνου καρκίνου:
- υψηλός κίνδυνος καρκίνου (16, 18, 45, 36).
- μέσος κίνδυνος καρκίνου (33, 58, 51, 52, 31, 35).
- μη ογκογόνα θηλώματα (6, 11, 42, 43, 44).
- Ακανθοκυτταρικό θηλώμα – εμφανίζεται λόγω του πολλαπλασιασμού των επιθηλιακών κυττάρων και εμφανίζεται στους ηλικιωμένους. Χαρακτηρίζεται από αργή ανάπτυξη. Το σχήμα είναι φαρδύ στη βάση, στρογγυλό, σε λεπτό στέλεχος. Στο αρχικό στάδιο ανάπτυξης είναι κινητό, το χρώμα κυμαίνεται από μπεζ έως σκούρο καφέ. Το μέγεθος αυτού του τύπου θηλώματος μπορεί να φτάσει τα 1,5-2 εκατοστά. Με την περιοδική επαφή, αυτοί οι σχηματισμοί φλεγμονώνονται, γεγονός που οδηγεί σε κυτταρικές μεταλλάξεις και στην ανάπτυξη ακανθοκυτταρικού καρκινώματος ογκολογίας.
- Το ανεστραμμένο θηλώμα είναι μια εξαιρετικά σπάνια μορφή που έχει ορισμένα χαρακτηριστικά ανάπτυξης και εξέλιξης. Ειδικά σημεία είναι: εντόπιση στους άνω, ρινικούς, μετωπιαίους και παραρρίνιους κόλπους. μονόπλευρη βλάβη με πολλαπλές αναπτύξεις. Εσωτερική ανάπτυξη στα οστά, προκαλώντας τραυματισμούς στον ουρανίσκο, τα ιγμόρεια, το κρανίο και τα τοιχώματα των ματιών. Υποτροπή πέντε ή δέκα χρόνια μετά την πλήρη θεραπεία. Αυτός ο τύπος θηλώματος εκδηλώνεται με συχνή ρινική συμφόρηση, που συνοδεύεται από αιματηρή έκκριση ή αιμορραγία. Εάν ο σχηματισμός γίνει μεγάλος, υπάρχει αλλαγή στη γνάθο του προσώπου και μετατόπιση του βολβού του ματιού.
Σπουδαίος! Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, αυτός ο τύπος θηλώματος γίνεται κακοήθης στο 5% των ασθενών που δεν λαμβάνουν έγκαιρα ιατρικά μέτρα.
Γιατί εμφανίζεται η ασθένεια;
Σύμφωνα με ιατρικές στατιστικές, σήμερα σχεδόν το 90% των ανθρώπων είναι φορείς του ιού των ανθρώπινων θηλωμάτων, που είναι η κύρια αιτία των θηλωμάτων. Αυτή η ιογενής ασθένεια υπάρχει στο σώμα για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς να εμφανίζει εξωτερικά σημάδια. Ωστόσο, διάφορες εσωτερικές λοιμώξεις και ιοί, επιδείνωση χρόνιων ασθενειών, κακή διατροφή και συνεχείς αγχωτικές καταστάσεις καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα και προκαλούν το σχηματισμό θηλωμάτων στο δέρμα.
Σε αυτή την περίπτωση, οι κύριοι παράγοντες που διευκολύνουν τη διείσδυση του ιού στον ανθρώπινο οργανισμό είναι οι εξής:
- ακατάλληλες και απροστάτευτες σεξουαλικές σχέσεις.
- κατανάλωση υπερβολικών ποσοτήτων αλκοόλ, καπνού και άλλων ναρκωτικών·
- αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα?
- ανισορροπία στο μεταβολισμό?
- Ασθένειες του γαστρεντερικού σωλήνα;
- κακή υγιεινή της στοματικής κοιλότητας και των οικείων περιοχών.
- Μετάδοση του ιού από τη μητέρα στο παιδί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης (συγγενής παράγοντας).
Δίνω προσοχή! Ο HPV δεν μεταδίδεται πάντα μέσω άμεσης επαφής. Πολύ συχνά, σωματίδια αυτού του ιού κατακάθονται σε ρούχα και είδη προσωπικής υγιεινής. Δεν μπορεί να αποκλειστεί ο κίνδυνος μόλυνσης από τον HPV σε δημόσιους χώρους και ιατρικές εγκαταστάσεις.
Ποια είναι τα πιο κοινά συμπτώματα της νόσου;
Αυτή η διαδικασία συνήθως δεν έχει έντονα συμπτώματα. Ο πρώτος και σημαντικότερος προάγγελος του HPV είναι η εμφάνιση κονδυλωμάτων και κονδυλωμάτων θηλωμάτων. Και δεδομένου του γεγονότος ότι αυτός ο ιός είναι επίσης ογκογόνος στη φύση, αυτές οι αναπτύξεις δεν πρέπει να θεωρούνται εντελώς αβλαβείς εκδηλώσεις.
Μερικές φορές τα θηλώματα μπορεί να εκδηλωθούν με τα ακόλουθα συμπτώματα:
- κόκκινες κηλίδες γύρω από την πληγείσα περιοχή.
- Ψώρα;
- υπερβολική ξηρότητα του δέρματος και ξεφλούδισμα.
- αίσθημα "τσιμπήματος βελόνων"
- Ενόχληση κατά την κίνηση εάν εντοπιστεί στα γεννητικά όργανα.
Οι εκδηλώσεις ενός θηλώματος εξαρτώνται από τη φύση του εντοπισμού του
Όταν αναπτύσσεται ενδοπορικό (ενδοκυστικό) θηλώμα του μαστικού αδένα στη γυναικολογία, παρατηρούνται τα ακόλουθα:
- ερυθρότητα γύρω από τις θηλές, κάψιμο και φαγούρα.
- έντονος πόνος και εκκένωση σταγόνων αίματος όταν πιέζετε τις θηλές.
- αυθόρμητη εκκένωση μπεζ ή πράσινου χρώματος.
Αυτός ο τύπος είναι καλοήθης στη φύση, αλλά εάν δεν εξαλειφθεί, ο σχηματισμός εξελίσσεται σε κακοήθη όγκο, οδηγώντας σε καρκίνο του μαστού. Το θηλώμα που βρίσκεται στη θηλή μοιάζει οπτικά με μια ανάπτυξη που μοιάζει με θηλή και το χρώμα του διαφέρει σημαντικά από το χρώμα του δέρματος.
Η ανάπτυξη αυτής της μορφής θηλώματος του μαστού προκαλείται από: τεχνητή έκτρωση, υπερβολικό βάρος, διαταραχή της λειτουργίας των ωοθηκών, ιογενείς ασθένειες και αδύναμη ανοσία.
Οι γυναίκες που πίνουν αλκοόλ και τσιγάρα και κάνουν άσεμνο σεξ θεωρούνται ομάδα ειδικού κινδύνου. Η θεραπεία του ενδοπορικού θηλώματος είναι δυνατή μόνο με χειρουργική επέμβαση που ακολουθείται από παρακολούθηση από μαστολόγο και γυναικολόγο.
Όταν σχηματίζονται θηλώματα στο λαιμό, τα συμπτώματα δεν είναι έντονα στα αρχικά στάδια, ωστόσο, όταν εμφανίζεται ανάπτυξη, τα συμπτώματα εκφράζονται ως εξής:
- δυσκολία στην κατάποση?
- πόνος στην περιοχή των αμυγδαλών.
- η αίσθηση ότι κάτι σε ενοχλεί.
- ακατάλληλη εμβάθυνση ή αραίωση της φωνής.
- ρηχή και γρήγορη αναπνοή.
- μικρά εξανθήματα στο λαιμό.
Οι λόγοι για τον σχηματισμό τέτοιων θηλωμάτων είναι: χρόνιες και μολυσματικές ασθένειες, κατανάλωση καπνού και αλκοόλ, σεξουαλική επαφή χωρίς προστασία, επίσκεψη σε δημόσιους χώρους. Η αφαίρεση των θηλωμάτων από το στόμα, η λήψη αντιιικών φαρμάκων και ενός συμπλέγματος βιταμινών έχουν καλό αποτέλεσμα στη θεραπεία.
Σημαντικό: Είναι απαραίτητο να αφαιρέσετε όλα τα θηλώματα, καθώς ακόμη και μια τέτοια ανάπτυξη μπορεί να προκαλέσει μόλυνση ολόκληρου του σώματος. Δεν μπορείτε να αφαιρέσετε τα θηλώματα στο σπίτι, καθώς αυτό είναι επικίνδυνο και απαγορεύεται αυστηρά από τους γιατρούς.
Με το θηλώμα του τραχήλου της μήτρας, τα σημάδια μιας παθογόνου διαδικασίας εκφράζονται ως εξής:
- Φλεγμονή και διεύρυνση των λεμφαδένων.
- φαγούρα στην περιοχή των γεννητικών οργάνων.
- Εκκένωση πρασινωπού, υπόλευκου χρώματος, μερικές φορές με έντονη δυσοσμία.
Τα αίτια των θηλωμάτων σε αυτόν τον τομέα: σεξουαλική επαφή με άνδρα μολυσμένο από τον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων, καταστολή της ανοσίας, κακή προσωπική υγιεινή, υπερβολική κατανάλωση τσιγάρων και αλκοολούχων ποτών, ενδομήτρια λοίμωξη. Η μη έγκαιρη ανίχνευση σχηματισμών με τη μορφή θηλωμάτων στον τράχηλο απειλεί την ανάπτυξη της ογκολογίας. Η θεραπεία σε αυτή την περίπτωση συνίσταται στην αφαίρεση των αυξήσεων και στη χρήση σύνθετης φαρμακευτικής θεραπείας.
Σημείωση: Θηλώματα μπορεί επίσης να εμφανιστούν στην οικεία περιοχή των ανδρών (στο όσχεο και στους όρχεις). Ωστόσο, ο κίνδυνος καρκίνου στους άνδρες είναι πολύ χαμηλότερος.
Ο σχηματισμός θηλωμάτων στο γλωσσικό τμήμα (θηλώδης συμπίεση μεγέθους έως δύο cm) συμβαίνει ως αποτέλεσμα της στενής επαφής με ένα μολυσμένο άτομο και όταν μοιράζεστε οικιακές συσκευές. Αυτός ο τύπος ανάπτυξης μπορεί επίσης να συμβεί στα παιδιά, καθώς τα παιδιά τείνουν να «βάζουν τα πάντα στο στόμα τους». Η θεραπεία πραγματοποιείται με την εξάλειψη της πηγής μόλυνσης και τη λήψη των απαραίτητων φαρμάκων.
Διαγνωστικές μέθοδοι
Για να προσδιορίσετε εάν είστε φορέας μόλυνσης από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων, πρέπει να επικοινωνήσετε με έναν ανοσολόγο ή δερματολόγο. Για τον προσδιορισμό της αιτιολογίας του ιού των θηλωμάτων, ενδείκνυνται οργανικές και εργαστηριακές εξετάσεις, συμπεριλαμβανομένων γενικής και βιοχημικής εξέτασης αίματος, αλυσιδωτής αντίδρασης πολυμεράσης (PCR) και λήψης κομματιού θηλώματος για βιοψία.
Σημαντικό: Εάν το θήλωμα έχει αποκτήσει μαύρο χρώμα, είναι πρησμένο, αιμορραγεί ή εμφανίζονται πυώδεις φυσαλίδες πάνω του, αυτό είναι ένα προφανές σύμπτωμα της έναρξης της πορείας της νόσου και ένας σοβαρός λόγος για να συμβουλευτείτε αμέσως έναν ειδικό.
Μέθοδοι θεραπείας της νόσου
Για να κατανοήσετε πώς να θεραπεύσετε τους ιούς των θηλωμάτων, πρέπει να γνωρίζετε ότι η επιλογή της θεραπείας εξαρτάται από το πού βρίσκονται τα θηλώματα, τι τα προκαλεί και τι είδους είναι. Στο 90% των θηλωμάτων στο σώμα αφαιρούνται χειρουργικά. Εάν το επιτρέπει ο τόπος ανάπτυξης, η αφαίρεση πραγματοποιείται με τη χρήση υγρού αζώτου και Surgitron (ραδιομαχαίρι). Η τελευταία μέθοδος θεωρείται πολύ αποτελεσματική και ανώδυνη, καθώς εξαλείφει όχι μόνο τον ίδιο τον σχηματισμό, αλλά και τις ρίζες του. Αυτό δείχνει ότι σας επιτρέπει να απαλλάξετε μόνιμα την περιοχή του δέρματος που έχει υποστεί επεξεργασία από νέες αναπτύξεις.
Η χειρουργική αφαίρεση των θηλωμάτων μπορεί επίσης να πραγματοποιηθεί με:
- ηλεκτρική καταστροφή (χρήση ρεύματος υψηλής συχνότητας).
- ακτινοβολία λέιζερ?
- Χειρουργικό νυστέρι.
Ο καθαρισμός των θηλωμάτων περιλαμβάνει επίσης τη χρήση συντηρητικής μεθόδου θεραπείας με συνταγογράφηση αντιιικών φαρμάκων.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, όταν αποκλείεται ο ογκολογικός παράγοντας, μια αλοιφή κατά των θηλωμάτων που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο σπίτι είναι πολύ αποτελεσματική.
Σημείωση: η χρήση παραδοσιακής ιατρικής (βάμμα φελαντίνης και πικραλίδας, σκόρδο και χυμός μήλου, καστορέλαιο) είναι απαραίτητη για την καταπολέμηση των κονδυλωμάτων και των θηλωμάτων στο σώμα.
Πρόληψη ασθενειών
Δεδομένου ότι σήμερα η ιατρική δεν γνωρίζει ακόμη ένα συγκεκριμένο φάρμακο που θα ανακουφίζει μόνιμα τους ασθενείς από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων, σημαντικός παράγοντας για την πρόληψη αυτής της ασθένειας είναι ένα σύνολο προληπτικών μέτρων, τα οποία περιλαμβάνουν: αυστηρή προσωπική υγιεινή, έγκαιρη και υγιεινή διατροφή, προσεκτική θεραπεία όλων των τραυμάτων, προστατευμένη σεξουαλική επαφή, πλήρη απολύμανση μετά από επίσκεψη σε πισίνες.